<\/p>\n\n\n\n
Ag\u0119 pozna\u0142am bardzo dawno temu, jeszcze zanim zacz\u0119\u0142a si\u0119 ubiega\u0107 o sta\u017c w telewizji. Przysz\u0142a na moj\u0105 prelekcj\u0119 w czasie konwentu i si\u0119 przedstawi\u0142a, chwal\u0105c moje opowiadanie z roku 1997. Bardzo si\u0119 ucieszy\u0142am i zdziwi\u0142am, \u017ce ludzie to pami\u0119taj\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Aga by\u0142a wtedy jeszcze brzydkim, metalowym kacz\u0105tkiem. Po raz kolejny natkn\u0119\u0142am si\u0119 na ni\u0105 w sklepie z ciuchami, gdy szuka\u0142a czego\u015b, co mo\u017ce za\u0142o\u017cy\u0107, gdy b\u0119dzie stara\u0142a si\u0119 o sta\u017c. Wyj\u0119\u0142am jej z r\u0105k czysto-bia\u0142\u0105 sukienk\u0119, w kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142a ubra\u0107 j\u0105 mama. Wyt\u0142umaczy\u0142am, \u017ce biel jest zakazana w telewizji, bo „wypala piksele” – jak to m\u00f3wi\u0105 ludzie z bran\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze p\u00f3\u017aniej w czasie konwentu w Warszawie pomaga\u0142am jej wyszukiwa\u0107 w internecie przecenione rzeczy, kt\u00f3re mog\u0142aby za\u0142o\u017cy\u0107 w studio, bo potrzebowa\u0142a mn\u00f3stwo nowych ubra\u0144. Tak\u017ce zach\u0119ci\u0142am do trenowania. A tak\u017ce wspiera\u0142am w karierze i wys\u0142uchiwa\u0142am szloch\u00f3w, gdy sko\u0144czy\u0142 jej si\u0119 toner w drukarce nied\u0142ugo przed zamkni\u0119ciem sklep\u00f3w, a musia\u0142a co\u015b w pracy pokaza\u0107 nast\u0119pnego dnia bardzo wcze\u015bnie. Na ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie uda\u0142o si\u0119 j\u0105 uratowa\u0107. Jestem dobra w rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Mog\u0119 to skwitowa\u0107 w jeden spos\u00f3b tylko – tak samo jak w przypadku Andrzeja wcale nie musz\u0119 poznawa\u0107 Agi, bo ju\u017c j\u0105 od dawna znam. Nie pami\u0119ta\u0142am jej, bo doprowadzono do mojej amnezji ze stresu i prze\u017cywanej traumy. To wcale nie jest takie \u0142atwe mierzy\u0107 si\u0119 ze swoimi gwa\u0142cicielami oraz niedosz\u0142ym – bo by\u0142am duszona do utraty przytomno\u015bci – morderc\u0105. Ka\u017cdy w takich warunkach zaczyna traci\u0107 pami\u0119\u0107. Szczeg\u00f3lnie, gdy schizofrenicy wmawiaj\u0105 chorob\u0119 psychiczn\u0105 i atakuj\u0105 prawdziwe wspomnienia. <\/p>\n\n\n\n
To nie jest tak, \u017ce Aga jest przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Renaty i tylko ona j\u0105 zna. <\/p>\n\n\n\n
Renata dla nas wszystkich jest nikim. Jest t\u0119pym, schizofrenicznym g\u00f3wnem z mojej podstaw\u00f3wki. Tak samo jak jej matka Barbara i jej narzeczony Roman. Bo, wiecie, ci dwoje maj\u0105 zamiar si\u0119 pobra\u0107 i mie\u0107 dzieci, gdy w ko\u0144cu si\u0119 „dorobi\u0105”, dziedzicz\u0105c fortun\u0119 po kt\u00f3rej\u015b ze swoich ofiar. Bo takie s\u0105 schizofreniczne marzenia tych durni\u00f3w. S\u0105 literalnie wprost wzi\u0119te z podr\u0119cznika profilera. Tutaj nie ma nic zaskakuj\u0105cego poza tym, jak wielu wyznawc\u00f3w i enabler\u00f3w ten schizofreniczny gang sobie znalaz\u0142 i wychowa\u0142. <\/p>\n\n\n\n
Nie musz\u0119 chyba wspomina\u0107, \u017ce swoj\u0105 karier\u0119 w fandomie zawdzi\u0119czaj\u0105 wy\u0142\u0105cznie Ko\u015bcio\u0142owi. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ag\u0119 pozna\u0142am bardzo dawno temu, jeszcze zanim zacz\u0119\u0142a si\u0119 ubiega\u0107 o sta\u017c w telewizji. Przysz\u0142a na moj\u0105 prelekcj\u0119 w czasie konwentu i si\u0119 przedstawi\u0142a, chwal\u0105c moje opowiadanie z roku 1997. Bardzo si\u0119 ucieszy\u0142am i zdziwi\u0142am, \u017ce ludzie to pami\u0119taj\u0105. Aga by\u0142a wtedy jeszcze brzydkim, metalowym kacz\u0105tkiem. Po raz kolejny natkn\u0119\u0142am si\u0119 na ni\u0105 w sklepie … Czytaj dalej Aga<\/span>