To nie jest epitafium dla ojca Romana, Anny i Renaty, to jest tekst, który piszę dla jego ofiar.

Ten pedofil o mało mnie nie zabił, gdy mnie porwał jego dziecko, więził i gwałcił. Udało mi się uciec, ale jestem jedną z niewielu ofiar, które przeżyły. Na moją prośbę znajomy profiler go podliczył i wyszło mu ponad tysiąc ofiar, nie tylko dzieci, które zabił za swojego życia. Niestety jako schizofrenik miał ochronę, jaką dostają ludzie niepoczytalni i nie można go było wsadzić do więzienia. Nie istniał też sposób prawny, aby zmusić go do leczenia. Ale ludzie próbowali sobie radzić z nim w inny sposób. Już mój Dziadek go wyrzucił z fandomu, bo wiedział, czego się dopuszczał ten schizofrenik. Mój Tata prosił Klub o ochronę dla mnie i mojej Siostry. Skurwysyn się bał mojego Taty, ale po jego śmierci wszystko się zmieniło. Niestety wszyscy okazali się być ludźmi o krótkiej pamięci i zawiedli, a schizofrenik wraz z równie chorymi psychicznie dziećmi doprowadził praktycznie do mojego wyrzucenia z fandomu. Bronię się przed jego kłamstwami dramatycznie całe życie, bo ten pedofil wraz z dziećmi dalej mnie próbował kontrolować. Co jest typowym zachowaniem gwałcicieli oraz schizofreników.

Szczęśliwie ten skurwysyn nie żyje, chociaż stało się to za całe lata za późno. Niewiele brakowało, żeby zabił znajome dzieci z fandomu, bo rzucił się na nie z nożem zupełnie nie sprowokowany. Z ranami obronnymi i całe zakrwawione musiały uciekać przed nim na komisariat, dopiero tam były bezpieczne. Poleciłam im kupić gaz pieprzowy z całą świadomością, że ten pedofil i morderca ma chore serce. To był jego wybór, że się na nie rzucił ponownie. Nie musiał ich atakować. Szczęśliwie środki w gazie pieprzowym mogą spowodować taki stres dla organizmu, że ktoś z chorym sercem może nabawić się takich komplikacji, że zejdzie z tego świata. Nie musiało się tak stać, ale tym razem szczęście nam sprzyjało, a mnie udało się wypełnić polecenie mojego dawnego Szefa, który mi wydał rozkaz zabicia tego schizofrenika. Powiedział, że nam nawet złamać prawo, ale na całe szczęście nie było to konieczne i nie musiałam szukać innych metod. Dzieci miały prawo przychodzić na konwenty i miały prawo bronić się przed jednym z najgroźniejszych pedofili i morderców świata. Nikt w takiej sytuacji nie powinien wnikać, czy przypadkiem przeciwnik nie dozna jakiejś krzywdy. Wszyscy mamy prawo się bronić przed każdym schizofrenikiem, który chce nam zabrać życie, zgwałcić, czy tylko pobić. (Tutaj bardzo dziękuję moim kolegom, że mnie kiedyś zmusili, abym z nimi przez pół roku trenowała karate. To wtedy nauczyłam się łapać shurikeny.)

Często obserwowałam tego pedofila w czasie konwentów. Pewnego razu praktycznie wyrwałam mu z rąk małe dziecko, które już chciał złapać i porwać. Niestety kilka lat później to samo dziecko zostało z terenu konwentu porwane, zgwałcone i zabite. Niestety zauważyłam z oddali sylwetkę pedofila, gdy odbiegał z dzieckiem. Mnie w takiej sytuacji zatkał dłonią usta, abym nie mogła krzyczeć. Dzieci, gdy już je złapał, nie miały szansy się obronić. Poinformowałam Policję przez telefon, że jest to z cała pewnością człowiek, który też mnie porwał, gdy byłam dzieckiem i prawdopodobnie zawlókł dziecko do swojego mieszkania, ale wysłany patrol nie zdążył (a Policja wystartowała błyskawicznie, bo go znali i wiedzieli praktycznie o nim wszystko). Dziecko już nie żyło. Według tego, co wyciągnął z porywacza profiler zamordowane dziecko „było złem” i dlatego zostało błyskawicznie zabite, gdy dotarł do swojego mieszkania. Schizofrenik miał na punkcie tego dziecka ciężkie urojenia.

Musimy dążyć do tego, aby zmusić rządzących do zmiany prawa na wzór amerykański. Stany to kraj, gdzie ufa się innym ludziom, w Polsce to jest niemożliwe, jak sądzę z powodu nieleczących się schizofreników, którzy traumatyzują wiele osób swoimi urojeniami, więc mamy w porównaniu ze Stanami zupełnie inny model społeczeństwa, w którym ufa się głównie tylko rodzinie. Uważam, że między innymi odpowiada za to stan prawny, bo brakuje przepisów, które by zmuszały schizofreników do leczenia. Amerykanie leczą schizofreników i nie robią z nich świętych krów, których nikt, kto nie jest rodziną (a schizofrenicy mordują w pierwszej kolejności zdrowych psychicznie członków rodziny), nie jest w stanie zmusić do leczenia. W Polsce tylko ktoś z rodziny może wysłać wniosek do Sądu Opiekuńczego, aby nakazał leczenie. W Stanach może zrobić to każdy, kto jest ofiarą schizofrenika i został przez niego zaatakowany.

Mnie walka ze schizofrenikami, szczególnie pedofilem oraz ich enablerami zajęła całe życie, w czasie którego powinnam robić coś zupełnie innego niż borykanie się z powtarzającymi się na mnie atakami pomagierów wariatów przekonanych, że wariaci to moi „dobroczyńcy”, którym mam dziękować, bo to „wielcy ludzie”. Każdy taki atak miał konsekwencje dla mojej psychiki i pogłębiał amnezję. Naprawdę zamierzam wyciągnąć konsekwencje wobec każdego debila, który pomógł moim prześladowcom. To naprawdę nie moja wina, że ten pedofil i jego dzieci zwróciły na mnie uwagę, gdy byłam mała. To nie moja wina, że kierowali się od tamtego momentu swoimi schizofrenicznymi urojeniami i obsesjami, a także chęcią wzbogacenia się. Za to winą wielu osób jest, że im pomogli i zniszczyli mi życie.

Renatę zgwałcił jej własny ojciec, a nie mój Tata. O tym gwałcie ta schizofreniczka opowiedziała mi w szkole i wtedy z mojej reakcji dowiedziała się, że jest to coś, co jest niepochwalane przez otoczenie i zmieniła swoją wersję. Niestety schizofrenicy bardzo szybko uczą się, co jest pochlebne, a co nie jest dobrze widziane. Przypisują sobie wszystko, co jest pozytywnym aspektem czy atrybutem osoby, którą poznali i wywołuje ich zawiść, a wszystko, czego się wstydzą, przypisują swoim ofiarom, bo właśnie niewinną ofiarą staje się obiekt nienawiści schizofrenika.

Pedofil już nie żyje, ale jego dzieci Renata, Roman oraz Anna nadal działają i się nie leczą. Też są mordercami, to nieprawda, że są mniej niebezpieczni. Także muszą odejść z fandomu. Niestety dzieci pedofila nie tylko zamordowały wiele osób, w tym dzieci, bo mówiły te osoby coś, co przeczyło ich urojeniom, ale też zaszczuły wielu znanych artystów swoimi urojeniami oraz celowymi kłamstwami. Tacy schizofrenicy też kłamią celowo, bo mają zniesione hamulce moralne. Bardzo często też mają typowe urojenie dla schizofrenii – czyli, że ktoś bardzo lubiany i popularny nie jest osobą, za którą się podaje. Mam już dosyć wrzasków Renaty, że nie jestem pisarką, czy byłą pływaczką, tylko „kurwą” i że to ona jest „Yennefer” oraz „Buffy”, a także „współautorką Wiedźmina”. Wiem dobrze, że nie jest. Pływać też nie potrafi.

Muszę wyjaśnić pochodzenie pieniędzy, które kradł mi Roman z mojego polskiego konta. Dzięki Policji w końcu, gdy odzyskałam pamięć na chwilę, został od tego konta odcięty. Jak ustalono posłużył się sfałszowanymi dokumentami. Pisałam już w jaki sposób sfałszował orzeczenie Sądu Opiekuńczego, w którym zupełnie bezprawnie nazwał się „moim mężem” i mianował się moim „opiekunem prawnym”. Sfałszowany był też dokument, w którym Prezydent Polski nakazywał bankowi przekazanie całkowitej kontroli nad moim kontem Romanowi. Obecnie całkowicie słusznie Roman nie ma możliwości wypłacania pieniędzy z mojego konta.

Roman wmówił wielu osobom, że pieniądze należą do niego i że pochodzą ze spadku z Norwegii. Prawdą jest, że Roman i jego gang schizofreników cierpią na typowe schizofreniczne urojenia i popełniają typowe dla schizofreników, którzy pokoleniami się nie leczą, przestępstwa. Jednym z typowych urojeń schizofreników jest, że ludzie, których poznali, chcą im pozostawić w spadku swój majątek, bo urojenia schizofreników w dużej mierze opierają się na chęci zysku. Nalegają więc, aby ci „nowi przyjaciele”, którymi „opiekują się” schizofrenicy, spisali testament. Gdy już mają informację o powstaniu testamentu, mordują swoje ofiary i pojawiają się w Sądzie Administracyjnym, drąc ryje o spadek. Są to rzeczy opisane podręcznikach profilerów, którzy nie mają wpływu na postawanie nowych przepisów, bo chętnie by każdego schizofrenika przemocą wsadzali do psychiatryka. Mordercy z reguły mocno się rozczarowują, wydarzyło się tak w przypadku kilku moich znajomych, bo ktoś inny został wymieniony w testamencie. Inne zaś sprawy spadkowe zostały zawieszone z powodu mojej amnezji, bo testamenty napisali faceci ze mną związani i musiały sprawy sądowe poczekać. Mój znajomy profesor psychiatrii po zbadaniu mnie wypisał orzeczenie, że z powodów urazów psychicznych, na jakie cierpię, oraz amnezji sprawy spadkowe muszą być odwleczone.

Powtarzam jeszcze raz – pieniądze, które rozkradł Roman i jego znajomi nie pochodziły z żadnego spadku. A skąd pochodziły? Były to dywidendy (czyli dochód) z udziałów pewnej firmy, które kupił mnie mnie mój niedoszły teść, gdy byłam zaręczona z jego synem Kristaniem. Nadal jego ojciec uważa mnie, jak usłyszałam, za swoją przybraną córkę. Dlatego kilka osób mogło mnie zobaczyć z Kristianem i Steve’em w czasie polskiego konwentu, gdy omawialiśmy strategię firmy i przyszłą produkcję, która zakończyła się opanowaniem nowego rynku. Nadal moje zdanie bardzo się liczy.

Niestety z powodu amnezji oraz zaszczucia nie mam dostępu do swoich pieniędzy i całe życie żyję tylko z tego, co zarobię. Bardzo nie dziękuję osobom, które stworzyły gang i utrzymywały statu quo, który pozwalał im żyć na mój koszt, bo Roman opłacał ich szczodrze. Szczególnie rozczarowana musi być Krystyna, bo nie dostanie moich pieniędzy, ponieważ nic nie muszę dawać Romanowi, aby go spłacić, bo nigdy nie byliśmy małżeństwem, ani nie dostanie mojego norweskiego tytułu księżniczki. A jeśli chodzi o polski tytuł, Krystyna nie jest już nawet polską szlachcianką, po tym jak mnie pobiła, oskarżyła mnie i moją mamę o prostytucję i zaszczuła. Dokonała też plagiatu i posługiwała się ukradzionymi mi konspektami oraz tekstami, które sobie przypisała. Zwrócił mi na to uwagę Kristian, który od dziecka uczył się polskiego i potrafi mówić po polsku bez akcentu. Poznałam go, gdy jeszcze byłam w przedszkolu, kiedy z ojcem odwiedzał Warszawę. Niewiele osób mówi po norwesku, a mój Tata odezwał się do mnie w tym języku na ulicy. Żałuję, że już zapomniałam wszystkiego, czego się nauczyłam w dzieciństwie. Nikt z rodziny Romana nie ma krewnych w Norwegii. Przypisują sobie takie konotacje z powodu schizofrenii, bo się inspirują moim pochodzeniem. Chcieli by być kimś takim jak ja.

Krystyna to persona non grata, jeśli chodzi o mnie i moją rodzinę. Proszę jej nie wspominać przy mnie lub przy moich krewnych. Rozpętała kilka akcji zaszczucia mnie i postanowiła złamać prawo, aby tylko zasłużyć na pochwalę Romana, bo żywi nadzieję, że ten fałszywy „milioner” oraz równie fałszywy „Mountbatten Windsor” w końcu się z nią ożeni. Jeszcze raz powiem, nie stoję jej na drodze do jego serca. Jeśli o mnie chodzi, Roman jest kawalerem, a przynajmniej ja jestem panną, bo nie wiem, czy potajemnie nie wziął innego „ślubu”. Moja prawdomówność jest potwierdzona przez zaświadczenie o stanie cywilnym. To Krystyna zniszczyła mi życie, a nie odwrotnie, więc odpierdolcie się ode mnie tępe hieny.

Roman to naprawdę gówno owinięte w nie tak znowu ładne sreberko. Opłacani przez niego złodzieje muszą pogodzić się z tym, że już skończyło się Eldorado i nastał dla nich nowy dzień, Dzień Sądu. I naprawdę po wrześniu 2025 (wtedy skończyła się ważność poniższego zaświadczenia), nie zawarłam żadnego ślubu. Nadal jestem panną i nie mam dzieci. Nie zniszczenie mi resztki szans na założenie rodziny.

I nie dziękuję schizofrenicznym hienom cmentarnym, które chciały urządzić sobie bal na moim grobie. Tak jak sobie urządziły wcześniej fetę po śmierci Brandona. Przyznały mi się, jak doprowadziły do wypadku z bronią, w którym zginął. Anna po nim nie dziedziczy, bo nie była z nim związana i nawet się z nim nie przyjaźniła.

Polski fandom to bagno. W odróżnieniu od Stanów w Polsce nie mogę wnieść sprawy do Sądu, aby zmusić tych ludzi do leczenia. Mogą to zrobić tylko członkowie ich rodziny. A wszyscy zdrowi zostali już pomordowani, jak matka Romana i Anny, która w karetce jeszcze złożyła zeznania, kto ją wypchnął przez okno, gdy je myła. W szpitalu zmarła z powodu obrażeń. Została zabita bo wspomniała o leczeniu dzieci i zaprzeczyła ich urojeniom. Dowiedziała się ode mnie, że nienawidzę Romana i wcale nie jest moich „chłopakiem”.

Polscy politycy zamiast niszczyć prawo w Polsce, powinni się zająć zmianą tych przepisów, które unieszczęśliwiły wielu z moich znajomych, bo inaczej wszyscy schizofrenicy nas wymordują w końcu. Ludzie chorzy psychicznie muszą się leczyć, a stwarzać sobie gangi, które na ich polecenie zaszczuwają niewinnych ludzi.

Dodam jeszcze, że Renata nie jest moją krewną, jest przyrodnią siostrą Romana i Anny, która powstała z gwałtu, bo ojciec Romana zgwałcił sąsiadkę, którą zniszczył psychicznie tak, że zabiła się po porodzie. Później ojciec Romana i Anny zarządał od rodziny swojej ofiary możliwości kontaktów z córką. Wiem, że on sam ją zgwałcił, a nie mój Tata. Sama mi się przyznała. Oskarżenia mojego Taty to próba wyłudzenia pieniędzy w ramach brutalnego szantażu. Policja wie, że mój Tata w weekend, kiedy gwałt na Renacie się dokonał, był w Londynie, a od roku 1966 nie odwiedzał Francji, bo nie chciał ryzykować życiem nikogo ze swojej nowej rodziny, bo francuscy schizofrenicy, którzy zabili jego pierwszą żonę, nadal działali.

Ojciec Romana był groźnym pedofilem i mordercą, zabił wiele z porwanych przez siebie dzieci. Także dziecko, które porwał w czasie konwentu. Ja jakimś cudem uciekłam, gdy mnie porwał jako dziecko. Ten pedofil i morderca już wcześniej został wyrzucony z fandomu przez mojego dziadka.

Krystynie i jej rodzinie nie gratuluję galopującej tępoty i złego gustu, jeśli chodzi o mężczyzn. Krystyna ma wiedzieć, że Roman nie jest moim mężem, a przyczyny dlaczego jeszcze jej nie przeleciał są inne niż „bo bez ślubu nie może” czy też „Małgosia znowu mnie uwiodła”, lub „bo nie ma testamentu”. Krystyna bardzo się myli, jeśli uważa, że przegrała ze mną wyścig do ręki Romana. Od dziecka nie chcę go znać. Osoby, które „ratowały nasze małżeństwo” to moi śmiertelni wrogowie. Ich działania zniszczyły mi życie. I owszem, patrzę na Ciebie, Andrzeju. Bo wina za jego działania i wysoką pozycję w fandomie, to twoje działanie. Ty mu niepotrzebnie pomogłeś i uprawdopodobniłeś jego wszystkie kłamstwa. Tak samo zupełnie niepotrzebnie tuliłeś do piersi Renatę oraz Annę.

A ojciec Romana nie jest moim ojcem, mój Tata zmarł w roku 1985, jak zawsze ludziom tłumaczyłam. Popieranie ojca Romana i Anny oraz umożliwienie mu działania w fandomie aż do jego naturalnej śmierci to skandal, za który odpowiadają moje koleżanki oraz Avangarda. Skarżyłam się na niego samego oraz jego dzieci wiele razy. W odpowiedzi byłam kolejny raz zastraszana i miałam wizyty gangu Romana w pracy. Nie chcę mieć nic wspólnego z takim klubem, który i tak już pozbył się mnie w latach osiemdziesiątych, bo zostałam wyrzucona na zbitą mordę po śmierci mojego Taty. A klubem rządzą puczyści.

Nie dziwcie się, że mój głos zawsze, ale to zawsze, będzie przeciwko Worldconowi w Warszawie. Warszawa potrafiła mnie bez jakiejkolwiek przyczyny usunąć z terenu konwentu, bo „Yennefer ciebie nie chce”. Uważam, że Warszawa powinna pogodzić z konsekwencjami swoich działań i przestać zabiegać o Worldcon czy Eurocon. Musicie się pogodzić z rzeczywistością. Yennefer was nie chce.

Ja chcę Łodzi. To klub mi przyjazny, a Łódź ma także międzynarodowe lotnisko i bogatą ofertę turystyczną. W niczym nie jest lepsze to miasto od Warszawy, jeśli chodzi o infrastrukturę. Wiem, że jestem w stanie też uzyskać dotację dla tego konwentu. Już rozmawiałam o tym z Bretem oraz kilkoma innymi osobami. I to dopiero początek.

Tym razem chodzi o policjantki. Chodzi mu o to, że kobiety podobno nie mają startu do wielkich przestępców, bo nie dają rady fizycznie ich obezwładnić. Powiem tak – dzięki wyszkoleniu dają radę, tylko później dostają burdę od wszystkich kolegów po kolei, którzy je zobaczą w biurze, bo to mężczyźni są od tego, aby kopnięciem w tył kolana powalić zbiega na ziemię i zapiąć mu kajdanki. A niektóre kobiety reagują instynktownie, gdy słyszą krzyk „uwaga zbieg, uzbrojony!” i znajdą się przypadkiem najbliżej uciekiniera z budynku, do którego wchodzi na przykład ABW. W znanym mi przypadku pani później dostała anioła stróża, który pilnował, aby grzecznie już zawsze siedziała za tarczą. Jej mózg był zawsze warty więcej niż mięśnie. Bo mięśnie to oddziały szturmowe i ich zadaniem jest obalanie na ziemię groźnych i uzbrojonych bandytów. To robią oni, a nie zwykli policjanci, którzy bardzo rzadko muszą wyciągać broń. Zresztą kobiety bardzo często strzelają lepiej od mężczyzn. Wiem, bo strzelałam do rzutków, a nawet miałam możliwość strzelić z karabinu snajperskiego. I z mojej grupy jako jedyna trafiłam. Wszyscy faceci strzelali na postrzał.

Tak się składa, że policjantki i policjanci w starciu z groźnym gangiem, chowają się i proszą o wsparcie. Zadania są jasno rozdzielone, jak już wspomniałam. Zwykli policjanci są od zbierania informacji oraz wypisywania mandatów. Ludzie ich słuchają, bo policja ma za sobą autorytet Państwa Polskiego, a nie dlatego, że składa się z wielkich bysiów. Ciekawa jestem, co takie osoby jak Mentzen mają głowie, skoro uważają, że law-enforcement wymusza przestrzeganie prawa siłą, a nie przepisami i autorytetem? Czy naprawdę zamierzają stoczyć z policjantem walkę wręcz, aby ten przekonał ich do przestrzegania prawa?

Innym wziętym z dupy argumentem jest to, że kobiety nie są produktywne, bo potrzebują specjalnych przerw, aby „karmić dzieci”. W znanych mi przypadkach, baby nawet mając bliźnięta potrafiły załatwić sobie pomoc i pracowały bez jakichkolwiek przerw. Wiele kobiet bardzo często nie ma pokarmu i dzieci bardzo szybko przechodzą na butelkę.

Bardzo zabawne jest, że faceci, którzy w starciu z wyszkoloną kobietą już dawno leżeliby na ziemi, pozwalają sobie drwić z kobiet. Pracowałam kiedyś w bardzo męskim środowisku i nigdy nie spotkałam się z takich chamstwem, jakie wydaje z siebie Mentzen. Owszem faceci zawsze chronili kobiety, ale nie podważali ich możliwości do pracy w tradycyjnie męskich zawodach, bo istnieją kobiety, które wykonują je lepiej od przeciętnych mężczyzn.

Mam dwie refleksję – w policji brakuje ludzi. Szkodzi państwu ktoś, kto zniechęca do tego zawodu każdą osobę, która mogłaby się zgłosić. Szkodzi też Mentzen Państwu Polskiemu, zniechęcając kobiety do pracy, bo przedstawia je jako osoby na tyle głupie, że nie są w stanie pogodzić pracy zawodowej z karmieniem dzieci. Przypominam, kobiety mają do dyspozycji nie tylko urlop macierzyński, który trwa od 20 do 37 tygodni, ale też mogą skorzystać z urlopu wychowawczego. Mają naprawdę dostatecznie dużo czasu, aby przejść przez najgorszy okres i potem móc przekazać dzieci opiekunce, której potrzebny jest dodatkowy zarobek, bo na przykład jest nauczycielką na emeryturze.

Zarzuty Mentzena są z dupy wzięte i chyba dotyczą USA, które nie posiada europejskich cywilizowanych zdobyczy socjalnych (czyli urlopu macierzyńskiego). Widać, że jest to człowiek o żadnym doświadczeniu życiowym, który absolutnie nie nadaje się na polityka, bo polityk powinien wiedzieć o czym mówi. Karmić należy tylko w czasie urlopu macierzyńskiego, bo potem można już przejść na butelkę. Turbo-prawica ma świadomość tego, że w Polsce rodzi się mało dzieci, ale naprawdę nie powiększycie przyrostu naturalnego, niszcząc prawa kobiet i wmawiając im, że dziecko przeszkodzi im w pracy.

Kobiety nadają się do każdej pracy, jaką potrafią wykonywać i to przełożeni potencjalnych policjantek decydują po szkoleniu, czy się do tego nadają, a nie tępak z internetu, który nie ma pojęcia o specyfice pracy w służbach. Niewiele też wie o kobietach i życiu. Podejrzewam, że z drugiej strony osoby takie jak Mentzen, gdy dowiedzą się, jak długi jest urlop macierzyński, to zaczną bredzić o leniwych kobietach, które mają niepotrzebne przywileje. Widziałam kobiety w czasie urlopów macierzyńskich, nie lenią się. Ten okres często nazywa się czwartym trymestrem ciąży, bo niemowlę jest całkowicie zależne od matki i potrzebuje dotyku jej ciała, ojciec też może wyręczyć kobietę w tym momencie. Jest to niezbędne, bo tylko wtedy młoda matka może się umyć, czy cokolwiek zrobić. Opieka nad tak małym człowiekiem jest bardzo męcząca i ten urlop nie jest niepotrzebnym przywilejem.

Przestańcie już tak nienawidzieć kobiet. Lepiej jest im pomagać. I żołnierze, i policjanci nie są takimi tępymi szowinistami jak durni politycy prawicy i docenią kobiety.

Jest to historia, w którą – jak udało się ustalić – wierzy duża część prawicowego fandomu, a nie tylko Barbara z mężem. Historię mojego życia opowiada w fandomie schizofrenik Roman, jego siostra Anna oraz ich przyjaciółka Renata, która absolutnie nie jest ze mną spokrewniona.

Nie wiem, kim jest Renata, ale Roman i Anna to dzieci człowieka, który mnie porwał, gdy jeszcze byłam w przedszkolu. Musiał dowiedzieć się kim jest mój Tata, bo zapragnął znaleźć się w wyższych sferach i przeznaczył mnie w swoich urojeniach na żonę dla swojego syna. Później zostałam zostałam przez niego i jego rodzinę porwana jeszcze dwa razy. Spotkało mnie to, gdy byłam w na początku podstawówki, a także zaraz po pobiciu i skopaniu przez Romana i jego kumpli, którzy doprowadzili do mojego poronienia. Jedyną moją zbrodnią wtedy było, że z narzeczonym nie spieszyliśmy się ze ślubem. Ale jak najbardziej nie mogliśmy się nacieszyć dzieckiem, które miało się narodzić.

Zdaniem schizofreników ciąża bez ślubu była dowodem na to, że jestem kurwą. Absolutnie nie jest to prawdą. Nie jestem też chorą psychicznie żoną Romana, która nie pamięta, że ma męża. Bardzo nie dziękuję Barbarze, że zniechęcała wszystkim zainteresowanych mną mężczyzn do znajomości ze mną, przedstawiając mnie jako mężatkę. Jest to bardzo w sumie bardzo zabawne, bo jednocześnie bardzo chciała mojego „rozwodu” i połączenia Romana i Krystyny. Jak zwykle życzę im wszystkiego najlepszego, bo nigdy nie stałam na drodze do szczęścia. Co przeszkadzało Krystynie wyjść za Romana to nie tylko jego skrywany homoseksualizm, ale też jego chęć dorobienia się przez małżeństwo ze mną i odziedziczenie mojego majątku. Tak się składa, że kilka osób, według tego, co mi przypomniano, zostawiło mi całkiem ładne sumy pieniędzy w spadku. Ale nie mogę z nich korzystać, bo Roman, mając poparcie prominentnych polityków, załatwił sobie kontrolę nad moimi kontami bankowymi. Z jednego z nich zniknęła bardzo, bardzo, bardzo ładna kwota, z których opłacił sobie swoich enablerów, którzy szczerze wierzą, że później jakimiś machlojkami pozbawiłam swojego „męża” dostępu o „jego” pieniędzy. (Prawda jest atak, że zadziałał prawnik i zablokował mu możliwość wypłat z moich kont.) To ma być podstawa, dlaczego kolejni politycy obiecali pozbawić mnie możliwości podróżowania za granicę. Już usłyszałam lata temu taką obietnicę z ust pana N. Chodzi o to, abym nie pojechała do Norwegii i nie przelała pieniędzy na jakieś inne konto. Bo jest podobno spór o „podział majątku”, bo się „rozwodzimy”. Nie wiem, jak to skomentować. Konto norweskie jest moje, a Roman nigdy nie był moim mężem. Wszystkie jego opowieści o mnie i tym, że ukradłam mu pieniądze pochodzą z jego urojeń. Nigdy nie zostałam ubezwłasnowolniona, to tylko Roman dopisał sobie, co chciał, na odmowie jaką dostał od Sądu Opiekuńczego, a inni ludzie potwierdzili to fałszerstwo, nawet nie badając dokumentu. To, co rozpowiada o mnie i o sobie to typowe urojenia schizofreników, którzy dążą do zrobienia sobie niewolników z ofiar ich urojeń. których prześladują całe życie. Schizofrenicy nigdy nie odpuszcza i tak jak Roman niszczy swoim ofiarom całe ich życie dekadami aż do śmierci. Nic tak nie zachęca schizofrenika do nękania swojej ofiary jak wizja tego, że może się „dorobić”.

Od dziecka Roman przedstawia się jako „książę Mounbatten Widsdor”, co ma tłumaczyć fakt, że w pewnym momencie „dostał spadek” i zaczął rozdawać dużo pieniędzy. Nie dostał nic. Nie jest nawet szlachcicem. Wiem, bo mój Tata sprawdzał, gdy jeszcze byliśmy w podstawówce. Po prostu polityk załatwił mu sympatię wysokiego polityka, który wydał dekret, że Roman ma mieć kontrolę nad moim kontem, a ja i moja mama nie możemy nic z niego wypłacać. Zostałam zaszczuta w tamtym momencie tak, że z trudnością odzyskuję pamięć.

Nie jest prawdą, że kiedykolwiek miałam niby pracować w agencji towarzyskiej. Nigdy nie byłam prostytutką. Moja Mama nie była burdelmamą, a mój Tata nie był alfonsem, czy też innymi gangsterem. Jestem ofiarą Barbary, która została przez schizofreników wciągnięta w ich urojenia. Nie wiem, jakimi urazami kieruje się Barbara, ale wszystkie kręcą się wokół seksu. Zniszczyła mi życie w podstawówce, „wychowując” mnie razem ze schizofrenikiem, który ma urojenia, że jest „moim ojcem”. W efekcie jej działań rozpadłam się tak, że przestałam trenować i wręcz bałam się wrócić do sportu. Posłusznie zgodnie z tym, co mi narzuciła, zaczęłam tyć. W celu wymuszenia posłuszeństwa byłam podduszana, a Barbara fingowała wydłubywanie mi oczu. Bardzo się przejęła schizofrenicznymi szlochami na temat prostytucji, czy też kto z kim stracił dziewictwo. Mściła się za to, że Renata w swoich urojeniach „straciła Piotra”, którego jej „zabrałam”. Jeszcze raz pisze to samo – Piotr nawet nie znał Renaty. Podobnie nie odpowiadam za „nieszczęścia Anny”, która schizofrenicznie przeżywała moje romanse i je sobie przypisywała. Naprawdę to, że jest sama, jest wynikiem tego, że nie leczyła swojej schizofrenii.

Schizofrenicy oraz ich enablerzy, czyli między innymi Barbara, od podstawówki idą za mną krok w krok, niszcząc mnie w każdym miejscu, w którym są w stanie mnie namierzyć. Ostatnio zostałam zniszczona tak, jak tylko się da, bo zaczęłam odzyskiwać pamięć i zablokowałam Romanowi możliwość czerpania zysków z oszustw. Podobno nadal ma wgląd w moje konta, ale nie może wypłacać sobie moich pieniędzy. Inaczej zabierałby mi też to, co zarabiam jako etatowy pracownik.

Schizofrenicy uwielbiają katować swoje ofiary, nie tylko psychicznie, ale też fizycznie. Są sadystami, podobnie jak Krystyna, która namawiana przez gang schizofreników, wykorzystała to, że mnie trzymano, postanowiła mnie pobić. Przyszła do mnie do pracy i mnie skatowała, wykorzystując, że nie mogę oddać. To złodziejka i plagiatorką. Mam nadzieję, że nikt już nie będzie uważał, że jest moją przyjaciółką. Ostrzegałam ją, żeby nie brała ukradzionego mi konspektu, ani niczego innego z mojego mieszkania. Jej przyjaciele skatowali mnie też za to, że zablokowałam jej wydanie plagiatu. Biorąc pod uwagę, co mnie spotkało, w życiu nie zgodzę się na druk tego, co mi ukradła. Jest moim zaciekłym wrogiem i tak powinna być traktowana już zawsze. Nie może się powoływać się na moją przyjaźń. Przyjaźni się co najwyżej z wariatami, którzy nie mają prawa mnie reprezentować.

Ma pecha, że odzyskuję pamięć i mogą opowiedzieć prawdę o tym, jak mnie zniszczyła razem z fandomem. Wiem, że czeka ją proces.

Przypominam Roman nie jest moim mężem, a Renata nie jest moją krewną. Barbara też jest moim zaciekłym wrogiem, dwulicową idiotką, która niczego nie weryfikuje, tylko siedzi cicho, uważając, że jest „dyskretna”. Gdyby tylko coś powiedziała, ludzie by jej wybili z głowy oskarżanie moich rodziców o zajmowanie się zmuszaniem kobiet do prostytucji. Jeżeli coś wiem o przestępczości i prostytucji, to tylko dlatego, że jestem też kryminologiem.

Mam dosyć tego piekła, które trwa całe moje życie, bo jestem ofiarą prześladowania przez schizofreników oraz ich enablerów, którzy już i tak za dużo dostali pieniędzy z moich kont. To są wszystko złodzieje, a od jednego z nich dowiedziałam się, jakich sum pieniędzy spodziewają się w ramach nagrody od Romana. Mają pecha, bo Roman nic nie dostanie. Oprócz zdemoralizowanych polityków, którzy uwielbiają rządy za pomocą nielegalnych dekretów, w Polsce jeszcze działa ABW.

Niestety Polska to republika kolesiów, którzy działają na podstawie plotek i pomówień. I nie tylko ja padłam ofiarą takich procedur.

I dla przypomnienia moje zaświadczenie o stanie cywilnym. Bardzo proszę, aby Krystyna w końcu wyszła za tego swojego geja, który – jak się dowiedziałam jakiś czas temu – zamierzał także o niej puścić plotę, że jest matką jego dziecka. Tak bardzo wstydzi się bycia gejem. No cóż przytyło się Krystynie jakiś czas temu… No to może jednak została mamusią. Nie wiem, nie mam kontaktu ze środowiskiem.

Pamiętajcie jednak o jednym – Roman nigdy nie był moim mężem i nienawidzę go od podstawówki. Ale Kryśka go kocha, to nich go bierze! To naprawdę jest moje zaświadczenie i wszystkie dane się zgadzają. Dla przyjemności Renaty nie zmienię swoich danych osobowych.

Jak już wcześniej wspomniałam, wariatka z mojej podstawówki, Renata, uroiła sobie, że jest moją krewną i że chcę jej zostawić swoje mieszkanie. Oczywiście po tym, jak już pójdę do klasztoru. Jak to schizofrenicy swoje pragnienie wzbogacenia się obudowała urojeniami, tłumaczącymi, dlaczego ma do mojego mieszkania prawo. Okazuje się, że moja rodzina miała niby w jakiś sposób pozbawić ją i jej rodziców przynależnego jej majątku. W podstawówce pierwszy raz zobaczyłam tę osobę na oczy. Cały czas mówiła, jaka jest biedna, więc moja rodzina zaczęła jej dawać niepotrzebne rzeczy. 

Od tamtego momentu wiem, że dobroczynność należy zostawiać instytucjom charytatywnym.

Renata wśród wszystkich, także w fandomie, rozpowiedziała, że chcę zostać zakonnicą, bo mam za co pokutować. Wymyśliła sobie, że byłam już jako małe dziecko, prostytutką. Podejrzewam, że swoje urojenie oparła na opowieściach schizofrenika, który mnie porwał mnie swoim rodzicom sprzed nosa i twierdził, że jest moim prawdziwym ojcem, a ja mu uciekłam do burdelu. Chyba tylko skończony debil jest w stanie uwierzyć w takie brednie, ale czego się można po prawicy oraz klerze. Opowieści schizofreniczki zrobiły dużą karierę w fandomie. 

Kariera pomówień, jakie wysunęła Renata oraz schizofrenik, który ma urojenia, że jest moim ojcem, była tak olbrzymia, że dotarły aż do Krakowa, z którego przybyła na odsiecz Renacie Barbara.

Barbara nie byłaby dużym problemem, gdyby nie wmieszał się kler i gdyby Barbara nie poznała małego Romana, który był synem mojego schizofrenicznego porywacza. Romanek, jak to schizofrenicy, zaczął uwodzić Barbarę i wciskać jej swoje urojenia. Barbara postanowiła mu matkować, jak to robią durne baby, nieświadome tego, że są manipulowane. Oczywiście, jak to inni debile z fandomu, niczego nigdy nie zweryfikowała. No bo i po co? Myślała, że poznała mojego ojca, a Romankowi tak dobrze patrzyło z oczy. 

Wszystkie osoby, które mnie znają, wiedzą, jakim absurdem jest przypisywanie mi chęci zostania zakonnicą, czy też twierdzenie, że jestem imbecylem, który ledwo skończył studia. Równie oburzające jest nazywanie mojego Ojca alfonsem, a Matki prostytutką. Każda osoba, która tak mówi powinna być wywalana z każdego konwentu.

Równie obraźliwe jest przypisywanie mi jako męża schizofrenika Romana, jest to idiota bez jakichkolwiek innych właściwości poza schizofrenią. Jest całkowicie nieinteresujący i nienawidzę go od dzieciństwa. 

To, że towarzystwo Barbary śmiało mnie z nim łączyć, jest tak obraźliwe, że nie chcę tych osób nigdy więcej widzieć. Śmiechem napawa mnie to, że podobno nie jestem z ligi Romana, że jestem wiejską kurwa bez szlachectwa, którą poślubił przypadkiem, bo „go uwiodła”. Byłam torturowana psychicznie, bo próbowano mi udowodnić, że jestem nikim i nie jestem Romana godna, więc mam go oddać Krystynie. Bardzo proszę, niech go sobie weźmie, jeśli w ogóle da się do zmusić do stosunku z kobietą.

Nie życzę sobie, żeby napadał na mnie napalony kler i mnie poddawał egzorcyzmom, bo nie chcę potwierdzić słów Renaty. Tak samo wypraszam sobie programowanie mnie i zastraszanie w sposób, który ma mnie zmusić do pójścia do klasztoru. Doznałam wstrząsu psychicznego przez to i znowu skończyło się do amnezją z przyczyn psychologicznych. Podobno to normalne postępowanie Kościoła wobec ludzi. Tam mi powiedzieli. Zawsze to robią.

Bardzo nie życzę sobie więcej konfrontacji z moimi prześladowcami, którzy już nieraz o mało nie zabili. Jest wśród nich pedofil i truciciel. Wypraszam sobie wmawianie mi, że mam zostawić swojego „ziemskiego męża” (czyli niby Romana), zostawić go Krystynie, ponownie się nawrócić i przyjąć Chrystusa jako męża, oraz pokutować za bycie kurwą i skrzywdzenie Renaty. Czy chuj wie kogo jeszcze.

Nie znam Renaty, nie znam Romana. Nie mam z nim dzieci, nie mam z nim ślubu. Odpierdolcie się ode mnie.

Poniżej dedykowana Nyczowi i Barbarze moja apostazja oraz zaświadczenie o stanie cywilnym. Wbrew waszym torturom i niszczeniu mojej psychiki nie pójdę do klasztoru i nie zostawię wszystkiego Renacie. Zamierzam postąpić całkowicie odwrotnie – spędzić wszystkie lata mi zostały na walkę z takimi przestępcami jak Barbara i Nycz. A także odebrać wszystko, co zostało mi ukradzione. W tym zawiera się też niezgoda na jakiekolwiek ustępstwa wobec plagiatorów.

Widzę, że fandom świetnie się bawił niszczeniem mi życia.

Tak samo nie „wyjdę za Chrystusa”, jak mi proponowano i nie zamkną się za mną bramy klasztoru, aby zapanował pokój w fandomie. 

Mam nadzieję, że nie kler, ani schizofreniczne osoby z mojej podstawówki będę szeryfami w fandomie.

Udowadnianie mi, że „Yennefer się na mnie skarży” jest czymś całkowicie karkołomnym. 

Wyjcie dalej, kurwy z Opus Dei, ale już mnie nie zobaczycie w fandomie. Ciekawe, czy rzeczywiście „Yennefer wam podziękuje za zrobienie ze mną porządku.”

Fuck off, kurwy!!!

Nikt mnie nie bronił, chociaż prosiłam o ochronę osobistą. A prosiłam, bo wiem, czym się kończą takie ataki dla psychiki. Także spierdalajcie.

W moich wspomnieniach pojawiają się dwie niewielkie blondynki, które jednocześnie atakowały mnie swoim jazgotem. Tworzyły wręcz istotę binarną, strasznie przejętą opowieściami schizofreników o mnie. Według tego, co pamiętam, były przyjaciółkami Anny, kiedy jeszcze próbowała studiować Anglistykę. Zaszczuły mnie wtedy, ale też później, gdy Anna w psychozie przychodziła do mnie do pracy i udawała, że w tym miejscu pracuje. Oczywiście, że została wyrzucona z pomocą Policji.

Dla Myszy Dwóch stanowię kwintesencję zła. Wierzą szczerze we wszystkie opowieści Anny, jej brata Romana oraz ich ojca, mojego porywacza. Cała ta trójka dostawia cyrk, jakich mało, ale ich działania są całkowicie typowe dla schizofreników, którzy cierpią na urojenia, że są kimś innym i zaczynają się podawać za osoby, którym zazdroszczą.

Ojciec Anny to człowiek, z którym były problemy, gdy jeszcze byłam w przedszkolu. Już wtedy zaczął cierpieć na poważne i niebezpieczne urojenia, a ja przestałam cieszyć się z bywania na fandomowych imprezach.

Myszy Dwie zaszczuły mnie w każdym miejscu, nie tylko Anglistyka robiła tylko to, co chciały te imbecylki, ale też fandom. Zaszczuły mnie też po skończeniu przeze mnie Anglistyki w środowisku nauczycieli. Twierdzą, że „mnie znają” oraz „znają moją rodzinę”. Z cała odpowiedzialnością powiem jedno – gówno wiedzą o mnie i o mojej rodzinie. Jeśli były w moim mieszkaniu, w którym squat urządziła sobie Anna i widziały listy Ravna do mnie, to nadal nic nie znaczy. Ostrzegam przed nimi, są do kurwy, które zniszczyły mnie i zaszczuwały mnie przez całe moje życie. Anna zajmuje moje mieszkanie nielegalnie.

Jeszcze innym problemem jest Michał. Już mój dziadek zdiagnozował go jako skrajnego tępego narcyza. Wiedział mój przodek, jak mogą się potoczyć wydarzenia w fandomie pod wpływem tych wariatów oraz tępych fanów, którzy nie chcieli go słuchać. Michał to idiota, który jak wiele innych osób, nic nie zrobił, aby mi pomóc. Tak się składa, że osoba, która prosi o pomoc, wie w jakiej formie jej potrzebuje i dlaczego prosi o konkretne rzeczy.

Anna ukradła mi wiele przedmiotów, w tym także wszystkie kalendarze i notatniki z telefonami. Prosiłam wiele razy o pomoc w stworzeniu nowej listy moich kontaktów, ale mój były odmówił, bo „Roman ma”. I chuj z nim, bo nie po to schizofrenik odcina swoją ofiarę od wszystkich i zaczyna ją reprezentować, aby ją z kimkolwiek kontaktować. Nie miałam możliwości nawet podejść do niektórych osób w czasie konwentów.

Wina fandomu w tym, co mnie spotkało, jest ewidentna. Mój dziadek ostrzegał, co się może dziać i miał dobre opinie o środowisku fantastów. Ja mam skrajnie odmienne zdanie. Zgodnie z wolą dziadka i swoim własnych osądem mówię spierdalajcie, bo tak się robi środowisku, w którym działają niebezpieczni enablerzy oraz morderca, który już zabił za życia mojego dziadka, czyli gdy jeszcze byłam w przedszkolu.

Nikt z mojej rodziny nie może się pojawić, ja też nie. Dzieci Michała zostały zaatakowane przez wariata nożem. Mam dosyć ludzi wmawiających mi, że ten niebezpieczny wariat to mój Tata. I ja i on zostaliśmy jeszcze za jego życia zaszczuci, przez ludzi, którzy wmawiali środowisku, że jest pedofilem. Opisałam w innym wpisie, jaka jest prawda, że nic z urojeń Renata nie zgadza się z rzeczywistością, że był zupełnie innym kraju już ta pizda tępa opowiada.

Wszyscy ludzie, którzy opowiadają o Marianie, że był „pedofilem” są moimi osobistymi wrogami. Wszyscy ludzie, którzy opowiadają, że moja Mama była „burdelmamą” są moimi osobistymi wrogami. Wszyscy ludzie, którzy mówią, że Roman jest moim „mężem” są moimi osobistymi wrogami. Biorąc pod uwagę wszystko, co się wydarzyło, napiszę bez kozery, że fandom zniszczył wszystkich z mojej rodziny, na którą rzuciły się nie tylko tępe Myszy Dwie, ale różni urzędnicy, pisarze, czy też pomniejsi fani. Jedyne, co mi pozostaje powiedzieć to „spierdalajcie”.

Avangarda się mnie pozbyła i potwierdziła to ustami swoich wysłanników u mnie w pracy. Co mogę powiedzieć? Nienawidzę was równie mocno!!!

Jako komentarz zostawię tylko klip z nieśmiertelnymi słowami Martina Riggsa:

Pewna idiotka, która uważa, że gej Roman nie chce się z nią ożenić, bo jest moim mężem, a ja mu nie daję rozwodu, postanowiła uwieść sobie mojego siostrzeńca na „pasierba”, bo uważała, że jest moim i Romana synem. Nie przyjmowała do wiadomości, że schizofrenik gej Roman używa mnie i dzieci mojej siostry jako przykrywki, bo się nie chce przyznać, do bycia gejem (taka jest podstawa jego urojeń, w których ja i dzieci mojej siostry gramy główne skrzypce). Oczywiście Czytelnicy mojego bloga wiedzą, że nie jestem niczyją żoną, a już na pewno nie Romana.

Mój siostrzeniec dekady temu zobaczył tę idiotkę po raz pierwszy w życiu. Idiotka zaczęła mu wyznawać miłość i że zawsze będzie go kochać, a on ma ją kochać już zawsze, bo będzie żoną jego taty. Nie muszę chyba mówić, że mój szwagier nic nie wiedział o istnieniu takiej „kochanki” i „narzeczonej” w jednym. Ale i tak zniszczyło to małżeństwo mojej siostry. Do tego wszystkiego idiotka wiła się przed dzieckiem, owijając je sobie dookoła palca i powalając seksapilem, bo nie potrafi nie uwodzić – głupie kobiety są uczone, że mają wszystko zdobywać takim przymilaniem się, bo to jest ich broń i wszyscy mają je kochać. Gdy wydawało się, że uda się małego wyciągnąć z tej niezdrowej fascynacji idiotką, dopadła go Barbara i zniszczyła psychicznie, nakazując mu zawsze tylko ją kochać.

Idiotka nie wiedziała, że dla małego chłopca ma to zupełnie inny wydźwięk niż dla niej. Mali chłopcy dają się uwieść dorosłym kobietom. Nie byłoby to problemem, gdyby nie to, że dzieci poddają się łatwo sugestiom i równie łatwo je programować. To co dla idiotki było poznaniem 'pasierba” dla małego chłopca stało się katastrofą. Z powodu tego uwiedzenia mały odrzucił miłość koleżanki, bo nie mógł zapomnieć o starszej idiotce. Doszedł do wniosku, że się w niej zakochał i że nie chce nikogo innego. Próby zmuszenia go, aby o idiotce zapomniał, doprowadziły do myśli samobójczych, więc rodzina odpuściła. A facet nadal jest sam.

Gdy byłam nastolatką w czasie konwentu przyłapałam na podobnej akcji wobec zupełnie obcego jej małego Norwega matkę idiotki. Dostała ta matka idiotki opierdol ode mnie, ale też wieki wcześniej od mojego dziadka Kurzępy, który był psychologiem (a nie hydraulikiem, jak wszystkim wmawiała schizofreniczka Renata, wykorzystując moją amnezję).

Mali chłopcy mają umiejętność zakochiwania się na zabój już, gdy mają kilka lat. Ja sama doliczyłam się czterech takich wielbicieli. Trzech było mniej więcej w moim wieku, a trzeci o osiem lat młodszy. Przysięgam, że nie byłam dla niego miła podczas spotkania naszych rodziców.

Dorosłe kobiety nie powinny uwodzić małych chłopców, bo ich seksapil zwodzi na manowce niedorosłych samców. Więc mam propozycję dla idiotki, która jak jej matka lubi psychicznie uwodzić dzieci. Albo zmusisz Romana do małżeństwa (ja nie przeszkadzam w tym i nigdy nie przeszkadzałam – kolejny raz zamieszczam swoje zaświadczenie o stanie cywilnym z ubiegłego roku), albo zbierzesz, co posiałaś i wychodzisz za „pasierba”, który nie może o tobie zapomnieć.

Byłabym w stanie przedstawić te dokumenty już dawno temu, gdyby Długopis nie postanowił się wtrącić i mnie zastraszyć, wmawiając mi, że wszystko, co mówią schizofrenicy, to prawda. Mam więc propozycję, zamiast mnie nękać, wystawcie jemu oraz Barbarze rachunek za krzywdy wszystkich osób, które zniszczyli jako enablerzy bardzo groźnego gangu schizofreników, którzy już za życia mojego dziadka mordowali ludzi. I to bezkarnie.

Ja się z takiego fandomu już dawno wypisałam.

Podobno wylecę z pracy, jeśli tak szczerze to wszystko opiszę. Więc czekam na to dyscyplinarne zwolnienie za prawdę. Jakoś nie myślę, że mój pracodawca interesuje się moimi prywatnymi sprawami. Już sama wcześniej poinformowałam o pomówieniach mnie o prostytucję, które wysuwają schizofrenicy. Wszyscy wiedzą, że to gówno prawda.

Ale byłam zastraszana nie tylko zwolnieniem z pracy. Długopis – sami wiecie jako kto – straszył mnie natychmiastowym uwięzieniem, jeśli nie oddam Renacie mojego mieszkania, czy nie przyznam się, że „jestem kurwą”. Miałam też plagiatorce uwolnić jej plagiat. Więc nie, ani nie jestem kurwą, nie uciekałam też jako dziecko schizofrenikowi, który twierdził, że jest moim ojcem, do „burdelu”, moja mama nie była „burdelmamą”, ani nie ukradłam jakichkolwiek pieniędzy. To zrobił Roman wraz z kilkoma politykami.

Prawda jest taka, że ojciec Romana i Anny porwał mnie, gdy byłam bardzo małym dzieckiem i w swoich urojeniach nazywał mój rodzinny dom „burdelem”. Na początku podstawówki porwał mnie drugi raz. A potem trzeci, gdy poroniłam po skopaniu przez jego syna. Byłam wtedy jedyny raz w ciąży.

Długopis oraz jego córka mogą mnie pocałować w dupę!!!

A plagiatorka nic nie dostanie ode mnie. Słusznie zablokowaliśmy tej zołzie publikacje jej plagiatu. Ostrzegałam, że ma nie brać ukradzionego mi konspektu. Andrzej widział ten konspekt i zna mnie od dziecka. Plagiatorka ma też ode mnie się odpierdolić. Już dawno straciła szansę, abym jej kiedykolwiek jej wybaczyła.

Ciekawe, czy tak wyglądał człowiek, który podawał się za mojego ojca i z którym Długopis rozmawiał? Poniżej zamieszczam portret mojego Taty. (Zdjęcia obojga Rodziców zresztą już wcześniej zamieściłam na blogu). Ostrzegałam, że z syndromu sztokholmskiego wychodzi się nawet kilkanaście lat. To były ostatnie lata, kiedy mogłam założyć rodzinę lub mieć dziecko. Bardzo wam kurwy z fandomu (bo się uważacie za fandom) nie dziękuję.

Bardzo nie dziękuję też za zapowiedź, że mam zablokowane granice. Trudno, jakoś będę sobie musiała dać radę w Polsce. Wykorzystam wszelkie możliwości prawne oraz każdy inny wybieg. Ale nie będę potępiać siebie, ani mojej mamy. Nie będę się przyznawać do nieistniejącej prostytucji. Nieważne jak bardzo zostanę fizycznie znieważona. Nie ugnę się!

Wbrew plotkom rozsiewanym przez schizofreników z mojej podstawówki nigdy nie miałam nic wspólnego z jakąkolwiek agencją towarzyską. Za to Anna, siostra Romana opowiadała mi, że jest najlepszą call girl w Warszawie. Oczywiście jako psycholog podejrzewam, że jako schizofreniczka przeżywała na głos swoje aktywne urojenia i miała złudzenie, że mówi unisono ze mną. Jako osoba pokrzywdzona mam dosyć tłumaczenia tych bydląt z jej rodziny (rodzeństwo Anna i Roman wcale nie są lepsi od swojego ojca, a mojego porywacza z dzieciństwa) poważną chorobą psychiczną i już zawsze będę o niej myśleć jako o kurwie zawodowej.

Anna też studiowała Anglistykę, chociaż udawało jej się utrzymać tylko dlatego, że fałszowała protokoły. Nigdy nie studiowała Psychologii. Jedyne co można o niej powiedzieć to, że nieźle zna angielski, ale to wszystko. Nie jest to jej zasługą, bo się przechwalała, że jeszcze będąc studentką, miała regularne korepetycje. Ta kurwa Anna nigdy w nic nie włożyła swojego własnego wysiłku. Dzięki swoim enablerom robiła w chuja wykładowców i wmawiała im, że pomylili jej ocenę z moją. Dzięki temu zupełnie coś innego, niż powinno, trafiało do komputera Instytutu Anglistyki. Wiem, że ocenę z Logiki sama sobie wpisała, bo dzięki Barbarze zatrudniła się jako pomoc w Sekretariacie. To są rzeczy, których przede mną nie kryje. Cały czas leciała na dobrej reputacji podczas gdy jej chora psychicznie rodzina oraz enablerzy zrobili ze mnie tępą i ograniczoną umysłowo kurwę z półświatka. Ale tylko na Anglistyce. Psychologia mnie znała jako geniusza.

Więc teraz szczerze powiem, o co chodziło z zatrudnieniem w „agencji”. Była to agencja wywiadu, w której pracowałam jako profiler – i to, jak twierdzą moi koledzy – najlepszy w historii ich firmy. Wiadomo, że ktoś pracujący w agencji wywiadu nie lubi się tym przechwalać, więc siedziałam cicho. Ale muszę powiedzieć prawdę, nikomu to nie zaszkodzi, bo profilerzy są agentami jawnymi. Wchodziłam frontowym wejściem i wszystkie obce agencje wywiadu dokładnie mnie sobie obfotografowały, bo tak są rozpracowywani pracownicy każdej agencji wywiadu. Agenci tajni są szmuglowani do budynku w taki sposób, że nikt ich nie widzi.

Anna czy Renata nigdy nie studiowały Psychologii. Ja oprócz Anglistyki studiowałam Psychologię i bardzo szybko zaczęłam jako geniusz kursy także podyplomowe. jeszcze zanim obroniłam pracę magisterką. Niestety ataki schizofreników oraz ich enablerów mi to uniemożliwiły, bo wywołali moją amnezję.

Specjalizowałam się w Kryminologii, bo mój pracodawca między innymi wysłał mnie do Instytutu Kryminologii UW. Ale wyjaśnię, w jaki sposób zatrudniłam się w agencji wywiadu. Wcześniej sama poprosiłam Dziekana o to, abym mogła zrobić kurs profilera. Ten przedmiot jest kobyłą i wielu studentów zawiesza studia i studiuje tylko do tego egzaminu, ale ja wszystko ciągnęłam dalej tak samo – czyli nie tylko Psychologię, ale też Anglistykę. Obłożenie podręcznikami było takie, jakby kurs profilera był oddzielnymi studiami. Zdałam rewelacyjnie i zgłosił się do mnie rekruter z agencji wywiadu. Sam taki egzamin wystarczy jako wszelkie kwalifikacje do zawodu profilera. Zawsze brakuje profilerów. Jest to specjalizacja psychologiczna, którą moim zdaniem można porównać do bycia mentatem z Diuny. (Zresztą autor Diuny napisał ją po pobycie na Bliskim Wschodzie i wedle plotek pracował tam właśnie jako agent wywiadu, więc podejrzewam, że mentat to jego fantazja oparta o wspomnienia z rozmów z profilerami. Agentom wywiadu Diuna się bardzo spodobała.)

Moi koledzy z agencji wywiadu zawsze bardzo chcieli, abym wróciła do pracy. Ja też, bo lubię pomagać ofiarom przestępców. Wbrew plotkom z fandomu nie są gangsterami. Wyglądają na osiłków, bo są byłymi gromowcami, czyli byli żołnierzami elitarnej jednostki komandosów i nadal utrzymują się w formie. Wiedzą, że straciłam pamięć z powodu zaszczucia przez schizofreników z mojej podstawówki. Kilka razy już dzięki nim i psycholog stawałam na nogach, niestety enablerzy schizofreników z mojej podstawówki, jak zwykle postanowili się mną „zaopiekować” i ponownie zniszczyli mi życie. Moi dawni koledzy z pracy to nie „gangsterzy z agencji towarzyskiej”, a ja nigdy nie byłam w burdelu i mnie to nie interesuje. Mam lepszy zawód, który nie robi ze mnie kogoś, kto traci wolność jak kura nioska trzymana w klatce, bo taka jest prawda o pracy prostytutek. Są własnością alfonsów i mają dokładnie tyle samo wolności co kury na fermie. Nikt nie wybiera tego zajęcia, tylko terrorem jest sprowadzany do roli współczesnego niewolnika. Ludzie z agencji wywiadu (bo to wywiad zajmuje się ściganiem przestępczości zorganizowanej) uwalniali właśnie takie kobiety.

Bardzo proszę, aby enablerzy schizofreników z mojej podstawówki oraz ich ojca w końcu się ode mnie odpierdolili, bo mam ich samych oraz ich kłamstw dosyć.

Gdy byłam dzieckiem porwał mnie z ulicy schizofrenik i zabrał do swojego mieszkania. Byłam na tyle mała, że złapał mnie pod pachę i zaniósł mnie, gdzie chciał. Tak rozpoczęło się kilka dni, które stały się dla mnie piekłem. Byłam bita i wyzywana, bo nie chciałam go nazywać ojcem. Bardzo szybko przekonałam się, że mam przed sobą osobę chorą psychicznie z urojeniami, w których odgrywałam rolę jego nieposłusznej córki.

Próbowałam z nim rozmawiać i tłumaczyć, że przecież zawsze mieszkałam z Heleną i Marianem, i że to są moi rodzice. Wściekły odpowiedział kolejnymi urojeniami, wedle których przebywałam w „burdelu” i że byłam „kurwą”, bo nie chciałam potwierdzić jego słów. I że jego mieszkanie jest moim prawdziwym domem. Podając się za mojego jak najbardziej biologicznego ojca, jednocześnie powiedział mi, że mam wyjść za jego syna. Oczywiście, że nie chciałam. Fakt, że mój porywacz

Ten człowiek i jego dzieci prześladują mnie do tej pory. Te dzieci to Roman i Anna. Nie mam z nimi nic wspólnego i chcę mieć z nimi nic wspólnego. Ich przyjaciółka Renata, która jest tak samo chora, jak oni, nie jest ze mną spokrewniona. Niestety badacze wiedzą, że większość schizofreników się nie leczy i że w każdej podstawówce są chore psychicznie dzieci, które doprowadzają do zaszczucia swoich kolegów czy koleżanek. To spotkało także mnie po tym porwaniu, bo niestety dzieci porywacza znały mnie ze szkoły. Tam mnie też widział mój porywacz.

W mieszkaniu porywacza byłam więziona parę dni i torturowana psychicznie i fizycznie, dostawałam lanie kijem, który trzymał przy drzwiach. Bardzo szybko zorientowałam się, że nie mam możliwości porozumienia. Sytuacja eskalowała tak szybko, że bałam się, że mnie zabije, jeśli nie zacznę z nim pogrywać. Zaczęłam mówić to, co chciał usłyszeć, dzięki czemu uzyskałam możliwość chodzenia swobodnie po mieszkaniu, a mój porywacz wyszedł z mieszkania, zostały tylko jego chore psychicznie dzieci.

Jako osoba dorosła dowiedziałam się z podręczników, że osoby, które zostały jak ja porwane przez wariata, są zabijane w ciągu tygodnia, bo nie chcą się dostosować. Małe dzieci dają się przerobić i wchodzą w nową rodzinę w takiej sytuacji, ale ja bym do końca mu zaprzeczała, gdyby nie to, że wyczułam realną groźbę śmierci. Gdy opisywałam później tę sytuację policyjnemu profilarowi na posterunku, usłyszałam, że powinnam zostać profilerem i studiować psychologię, bo już jako dziecko wszystko dobrze zrozumiałam. Wtedy postanowiłam to zrobić. I nawet jeśli straciłam później pamięć po zaszczuciu w szkole to znajomy moich rodziców, profesor psychiatra, jedyna osoba, która może nazywać się „moim psychiatrą”, o tym pamiętał i mną odpowiednio kierował, dzięki niemu zaczęłam równolegle drugie studia.

Dzięki kłamstwom zyskałam trochę wolności i udało mi się wyślizgnąć z mieszkania. Wzięłam za sobą kij, którym mnie bito. Bałam się zjechać windą, bo uważałam ją za pułapkę, bo wyjść z niej mogłam wprost na powracającego porywacza. Zbiegając po schodach usłyszałam, że ktoś rzeczywiście wsiadł do windy. Biegłam bardzo szybko po wydostaniu się z budynku. Gdy tylko zobaczyłam budkę telefoniczną, zabarykadowałam się w niej, blokując drzwi kijem. Wykręciłam numer 997 – na całe szczęście telefon policyjny tak samo jak dzisiaj był darmowy i można było z takimi numerami rozmawiać za darmo. Podałam numer budki telefonicznej i że nie wiem, gdzie jestem. Poprosiłam o przysłanie radiowozu po mnie, bo zostałam porwana i byłam więziona. Po jakimś czasie przyjechał radiowóz i zostałam zgodnie z życzeniem zawieziona na komisariat, który znajdował się blisko mojego mieszkania na Puławskiej. Stamtąd odebrali mnie moi prawdziwi rodzice. Tata był przerażony, że spotkało mnie to, co jego we Francji – czyli przyczepili się do mnie schizofrenicy, którzy od tamtej pory zaszczuwali mnie swoimi urojeniami i niszczyli życie.

Jedyne, co mogę zrobić, to przed nimi ostrzegać. Przy czym proszę pamiętać o jednym. Enablerzy, którzy łamią prawo – a wiele takich postaci zaplątało się w tę historię, to nie tylko Ryszard i Barbara – idą z reguły do więzienia, wiedzę o tym profilerzy, wiedzą o tym agenci i policjanci.

Jeszcze przed pandemią rozmawiałam z pewnym Rosjaninem o potencjalnym rozbiorze Ukrainy. (Oczywiście, że przekazałam, co mi powiedział, Policji, która takie rzeczy przesyła, jak już wcześniej wspomniałam, gdzie trzeba.) Z jakiś powodów mówiący perfekt po polsku Rosjanin uważał, że jest to pomysł, który powinien podobać się Polakom. Miałam przeciwne zdanie. Nie przemówiły do mnie żadne z jego argumentów. Uważam, że toczenie wojen o zasoby jest nielogiczne. Bardziej opłaca się kupować zboże od Ukrainy, ale możliwe że przemawia przeze mnie niezrealizowana bizneswomen, a nie żołnierz.

Nie trafia do mnie argument o ukraińskiej żyznej ziemi. Prowadzenie o nią wojen jest czymś strasznym i bezzasadnym ekonomicznie. Wojny są destrukcyjne dla rolnictwa. Nie tylko giną plony, które mogłyby zostać zebrane, ale też zabijani są rolnicy, którzy stają się żołnierzami. Latami pola pozostają niezasiane i zwiększa się na nich liczba niewybuchów lub niebezpiecznych odpadów wojennych, które zatruwają ziemię. Nawet po nastaniu pokoju produkcja rolna nie wraca do wcześniejszego poziomu. Dodajmy do tego partyzantkę oraz niepokoje społeczne, które byłyby pewne po zaprowadzeniu rosyjskiej władzy na danym terenie. Nie jest to coś, co jest pożądane. Niewolnicy są też kiepskimi pracownikami.

Wojna dla biznesu jest czymś katastroficznym.

Wojna o zasoby jest czymś zrozumiałym dla żołnierzy, ale nie dla innych ludzi. Nie da się podbić całej planety, a różne potrzebne zasoby są do znalezienia w różnych częściach świata i żyzna ziemia jest z nich najmniej ważna, bo i tak współczesne intensywne rolnictwo opiera się na sztucznych nawozach i bez nich ziemia zostaje bardzo szybko wyjałowiona. Nawet najczarniejszy czarnoziem chuj strzeli bez nawozów. Płodozmian nie wystarczy.

Lepsza od wojny jest zawsze współpraca.

Współczesny przemysł ma kopalnie na całym świecie i za niewielkie pieniądze kupuje zasoby krajów o wiele biedniejszych. Produkcja też odbywa się w krajach trzeciego świata i kosztuje o wiele mniej niż w macierzystym oddziale firmy. Dla międzynarodowych korporacji, które często dysponują budżetem porównywalnym z budżetem małych państw, wojny też są niepotrzebne. Nie chcą porzucać swoich kopalń czy personelu w krajach zagrożonych wojną. Z tym, że Ukraina to nie jest zdestabilizowany kraj trzeciego świat i toczy wojnę obronną. A wojny obronne to coś, co jest zgodne z filozofią wojenną Polski. Nie mamy prawa toczyć wojny innej niż obronna. Zachęcanie Polaków do rozbioru Ukrainy, czym żyła jakiś czas temu część PiSu, jest czymś, co zawsze będzie skazane na niepowodzenie. Ja w takich planach widziałam odnowienie układu na wzór paktu Ribbentrop-Mołotow, przy czym nam przypadłaby rola Niemców. Nigdy nie chciałam, aby Trzecia Wojna Światowa zaczęła się w taki sposób. Znajomy Rosjanin stwierdził, że i tak czeka nas wojna tej skali. Że tego nie unikniemy. Przygotujmy się na najgorsze.

A mojemu znajomemu Rosjaninowi mogę powiedzieć tylko jedno – nie zmieniłam zdania i nie ma znaczenia indoktrynacja, jakiej przez chwilę podlegałam. Wojna się zawsze nie opłaca.